مىكنند كه مردم به دين ملوكند وصلاح وفساد جماعت همه از حكومت است وهر عيب كه سلطان بپسندد هنر رايج زمان مىشود . مسابقه‌اى عجيب آغاز شد ، هر كس از گفتار پيمبر حديثي دگر ميساخت . عمرو عاص ميگفت : « از پيمبر شنيدم كه فرمود خاندان أبو طالب دوستان من نيستند دوستان من پرهيزكارانند « 1 » » گوئى حديثي بدين مضمون از پيمبر بود كه بجاى أبو طالب أبو العاص بود . بخارى نيز در نقل اين روايت تحفظ كرده ودر نسخه‌هاى قديم جاى عاص را كه سفيد بوده وكاتبان رعايت امانت واز بيم خلط در محل خالى كلمه بياض نوشته‌اند كه كلمه قبل وبعد بهم وصل نشود وبعضىها متن حديث را « خاندان أبى بياض » خوانده‌اند « 2 » أبو هريره دوسي كه بشمار أصحاب صفه بود وهميشه ميگفت : « نماز با على خوشتر اما آش معاوية چربتر است . » به اعتبار آن صحبت سه سالهء پيمبر چشم بست ودهان گشود وآنچه از باديه‌نشين وقيح تازه بدوران رسيده‌اى شايسته است بنام حديث پيمبر در بارهء على بزبان آورد هم أو پس از جنگ صفين وقتل على همراه معاوية بعراق آمد ودر مسجد كوفه گفت : « مردم تصور مىكنيد من به پيمبر دروغ زنم وخويشتن را جهنمى كنم ؟ بخدا من از پيمبر شنيدم كه فرمود هر پيمبرى را حرمي بود ومدينه حرم من است وهر كه در آن حادثه‌اى پديد آرد لعنت خدا وفرشتگان وهمهء مردم بر أو باد « 3 » » اين سخن را كه شايد راست بود از پيمبر گفت وبر گفتهء خويش افزود كه خدا را گواه ميگيرم كه على در مدينه حادثه پديد آورده است ، قصد وى تلميح بقتل عثمان بود كه على كرده است ومعاوية چون اين گفتار بشنيد

--> ( 1 ) بحر الاسلام ( 2 ) تاريخ الفقه الاسلامي ( 3 ) أبو هريره شرف الدين